Informacje o Nas, naszych problemach i radościach
Kategorie: Wszystkie | Blox | Komunikacja | Moje sprawy.. | O Głuchych | YouTube | Z cyklu rozmów
RSS

O Głuchych

sobota, 30 lipca 2011

Ustawa o migowym w Senacie!

Szczegóły

21:28, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 16 marca 2010

W czasie rozmowy z nauczycielką na Łuckiej dowiedziałam się interesującej rzeczy.

Otóż to, w szkole jest podział klas. Np. klasy A - sami uczniowie władający PJM. B - SJM. C - mówiący.

Moja pierwsza reakcja? "O super"

Druga reakcja? "A jednak niee..."

Dlaczego?

Mieszani uczniowie dają możliwość nauki komunikacji i współpracy. Odnalezienia wspólnego języka. Jeden drugiego może nauczyć np. migać. Wpłynąć na sposób postrzegania siebie.

Jednak jest jak jest. Efekt? Powiedziano mi o kłótniach międzyklasowych. Poproszono ich o zrobienie wspólnego apelu. I oczywiście, kłótnie. I to nie o temat apelu, dekoracje, czy coś podobnego. Nie. Kłótnie są typu "A bo on nie mówi", "A bo ona olewa to, że nie rozumiem, to co ona miga". Zero konstruktywnej dyskusji.

Cóż... podobno samorząd będzie domagać się przywrócenia mieszanych klas.

11:12, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Komentarze (2) »
niedziela, 14 marca 2010

Wczoraj poszłam na badanie eyetrackerem.

Ehh... chodzi po prostu o badanie, jakie napisy są najlepsze dla nas. Kolorowe, z etykietką, z cieniem, bez konturu itd.

Mam mnóstwo przemyśleń, spisałam wszystko.

Jedno tylko mnie boli, martwi, zastanawia: dlaczego młodzi głusi są tacy egoistyczni i wygodni? Żądają napisów 24h na dobę, a nie chcą iść na badania, które mają pomóc ludziom w tworzeniu jak najlepszych napisów.

W szkole na Łuckiej były rozwieszone informacje. Uczniów tam jest chyba koło 200. A ilu przyszło? 3-4. Czy to nie wstyd?

Tak, proszę Pani, chcemy napisów.

Nie, proszę Pani, nie możemy iść na badanie, bo muszę sobie włosy wyprostować x:/

Tłumaczenie, że to jest dla ich przyszłości, i ich dzieci, nie dociera.

Ci uczniowie, którzy w końcu przyszli, ulegli po długich namowach.

Fajnie? NIE FAJNIE. Mnie nawet nie musieli namawiać. Informacja. Przetrawienie. Acha, trzeba to zrobić. I robię! Ankiety, przyjście na badanie (musiałam zostawić w domu dzieciątko pod opieką Taty), które trwało godzinę i szybki powrót. Da się? Da!

Dlaczego głusi nie myślą o tym, żeby COŚ ZROBIĆ, a nie oczekiwać prezentów tylko dlatego, że są biedni, głusi, dyskryminowani x:/

Wstyd, droga młodzieży, wstyd!

18:52, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Komentarze (3) »
poniedziałek, 08 marca 2010

Impreza całonocna w Warszawie. Nareszcie.

Mogłam zostawić naszego bobaska w domu pod czułą opieką szwagierki, i hajta, hulaj dusza!

No prawie. Bo byłam "panią bufetową", a mój R. ochroniarzem, jednym z 3 na 100 uczestników imprezy.

Było niesamowicie.

Kilka mniejszych pomieszczeń na szybkie obmacywanko czy dzielenie się sekretów.

Widziałam 2 pary, które deklarowały, że ze sobą teraz zerwały. Z naprawdę banalnych powodów, ale nie mnie to osądzać teraz.

Widziałam zasyfione schody pełne petów - potłuczone popielniczki, a zastępcze puszki piwa - ginęły.

Widziałam parę znajomych, która mi "udowodniła", że są razem. Ha, napaliłam się x;)

Widziałam kilka cyców na wierzchu. W tym moje.

Widziałam dużo rozmów, prawie wszędzie na stojąco. Prawie wszyscy się przemieszczali, szukając następnego rozmówcy. Może jedna osoba, może dwie, może najwyżej 5 - stały (siedziały) w jednym miejscu przez dłuższy czas, i rozmówcy sami do nich podchodzili. W tym Kamil Noworyta, dyrektor CEJM x:P

W kolejnej notce fragmenty rozmów x;)

06:53, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 18 lutego 2010

Pewna kobieta skontaktowała się ze mną na GG z prośbą o pozwolenie na zamieszczenie w swoim blogu mojego filmiku.

Zrobiłam poprawioną wersję, i pozwoliłam.

Czekałam na jej notkę, byłam strasznie jej ciekawa. Zwłaszcza, że zadała parę pytań jeszcze o świecie Głuchych.

I jest! Tutaj x;)


Dziękuję Wrocławianko x;)

20:06, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Dodaj komentarz »
środa, 17 lutego 2010
W sprawie zmniejszenia nam napisów w TV. Telewizja Polska pozbawiła nam napisów w Teleekspresie. Protestujemy przeciwko dyskryminacji i oszczędnościom na nasz koszt.
wtorek, 16 lutego 2010

Można!

15:30, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 07 lutego 2010

Czy my, Głusi, Wam, słyszącym, przeszkadzamy w rozmowie?

Zagłuszamy Was? Nie.

Wyłączamy Wam głos? Nie.

Zakładamy Wam nauszniki, stopery na uszy? Nie.

Stawiamy między Wami barierę przeciwdźwiękową? Nie.

To dlaczego, do cholery, zasłaniacie w autobusach, czy na ulicy, czy w kawiarni pole wzajemnego widzenia rozmawiających Głuchych?

My rozmawiamy tylko oczami i rękami. Potrzebujemy się widzieć, żeby rozmawiać.

Czy to takie trudne, wyminąć nas tyłem, albo minąć między nas szybko?

Czy to takie dziwne, jak poprosimy o świecę do stolika w ciemnawej kawiarni?

Czy to takie trudne znaleźć miejsce w autobusie do stania, żeby nie zasłaniać migających rozmówców?

Dzisiaj właśnie w tramfaju zdarzyła się taka sytuacja. Rozmawiałam z R., siedzieliśmy naprzeciwko siebie, pod oknami. Przechodzili ludzie, nie ma problemu (to zgodne z savoir vivre).

ALE JEDEN TYP STANĄŁ DOKŁADNIE MIĘDZY NAMI!

Mimo, że cały wagon był luźny x://

Dobrze, że po chwili ruszył dalej, bo bym wstała i go po prostu "przestawiła" x://

Bezmyślni albo złośliwi ludzie x:/

18:33, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Komentarze (4) »
wtorek, 01 grudnia 2009

„BLACK”(2005) dramat, Indie
Córka Katherin (Shernaz Pate) i Paula McNally (Dhritiman Chatterjee) - Michelle w wieku 2 lat straciła wzrok i słuch. Rodzice nie są w stanie dotrzeć do zamkniętej we własnym świecie dziewczynki. Wyrasta ona na dzikie dziecko, nie umiejące w żaden sposób komunikować się ze światem. Ojciec postanawia oddać ją do zakładu opiekuńczego, ale matka szuka nadziei na pomoc zatrudniając Debraja Sahai (Amitabh Bachchan), nauczyciela głuchoniemych dzieci. Dla pogrążającego się w alkoholizmie Deraja ta sytuacja staje się okazją do zmiany życia i odzyskania jego sensu.

„BYĆ KWIATEM” (2006) dokumentalny, Polska
Film opowiada o Karolinie, niesłyszącej tancerce, której niesamowity talent pozwala wychwycić z muzyki więcej niż tylko dźwięk i zamienić to w taniec.

„KRAINA CISZY I CIEMNOŚCI” Land des Schweigens und der Dunkelheit(1971) dokumentalny, RFN
"Kraina ciszy i ciemności" jest dokumentalną opowieścią poetycką o Fini Straubinger oraz o ludziach głuchych i niewidomych, upośledzonych psychicznie, nie umiejących samodzielnie żyć, wspaniale jednak odnajdujących kontakt z naturą i ze sobą nawzajem. Film nawołuje do respektowania praw ludzi niepełnosprawnych. Reżyser z wielkim uczuciem podchodzi do bohaterów swojego obrazu. Ten film jest prawdziwym peanem na cześć odmienności.

„IQBAL” (2005) dramat, film sportowy Indie
Film opowiada historię Iqbala, głuchoniemego muzułmańskiego chłopca z zapadłej wioski. Pasją jego jest krykiet. Pewnego dnia marzenia mu nie wystarczają. Zaczyna dążyć do zagrania w reprezentacji Indii. Tematem filmu jest nie tylko wytrwałość w dążeniu do celu, ale też relacje ludzi – dramatyczna relacja syna z ojcem i pełna wiary w niego relacja Iqbala z matką i siostrą.

„TAMTA STRONA CISZY” Jenseits der Stille(1996) Dramat muzyczny Niemcy
Dziesięcioletnia dziewczynka ma głuchych rodziców. Rozmawia z nimi językiem migowym, jest pośrednikiem pomiędzy nimi a światem ludzi słyszących. Od swej ciotki dostaje klarnet, zaczyna fascynować się muzyką. Stopniowo rodzice tracą z nią kontakt.

"SERCE TO SAMOTNY MYŚLIWY" Heart Is a Lonely Hunter, The(1968) dramat obyczajowy USA
na podstawie powieści Carson McCullers   Bohater filmu - człowiek głuchoniemy - jest życzliwy dla wszystkich: dla przyjaciela, który znalazł się w oddalonym od poprzedniego miejsca zamieszkania zakładzie psychiatrycznym, dla zgorzkniałego lekarza, który nienawidzi białych do tego stopnia, że odmawia ich leczenia, dla pijaczka, snującego się po miasteczku bez celu, wreszcie - dla czternastoletniej dziewczyny, która staje wobec pierwszych wyzwań, jakie niesie dorosłe życie. Każdy przyjmuje jego życzliwość, choć nie każdy potrafi ją docenić. Czy ktoś z ludzi, którzy go otaczają, zastanowił się, dlaczego Singer tak właśnie się zachowuje? Refleksja przyjdzie za późno... Tymczasem życzliwość, którą wszystkich wokół raczył głuchoniemy mężczyzna, okazała się lekiem na przejmującą samotność - samotność, której nikt nie potrafił zauważyć.
Samotność osoby kalekiej to tylko jeden z aspektów filmu. Wątek drugi to samotność Mick, której dzieciństwo kończy się w wieku 14 lat. Z powodu choroby ojca musi rzucić szkołę i iść do pracy.

"ŚMIERTELNA CISZA"( 1997) Dead Silence Dramat,Thiller,Akcja Kanada i USA
Trzech zbiegów z więzienia opanowuje szkolny autobus z siedmiorgiem głuchych dzieci i ich, również niesłyszącą, nauczycielką Melanie Charrol. Przewożą ich do opuszczonej rzeźni, która wkrótce zostaje otoczona przez policję i FBI pod dowództwem Johna Coopera. Napięcie sięga zenitu, gdy kryminaliści grożą mordowaniem co godzina jednego dziecka, do czasu spełnienia ich żądań. Film trzyma w nieustającym napięciu, prowadząc do zaskakującego finału.

„ŻYCIE UKRYTE W SŁOWACH” Vida secreta de las palabras(2005) dramat, Hiszpania
Samotny punkt na środku morza, o który codziennie rozbijają się tysiące fal. Platforma wiertnicza, na której, do chwili tragicznego wypadku, pracują tylko mężczyźni. Tajemnicza kobieta-słabosłysząca (Sarah Polley) z przeszłością trafi tutaj, aby zaopiekować się ociemniałym robotnikiem (Tim Robbins). Pielęgniarkę i pacjenta połączy uczucie, które odsłoni niejeden sekret. Josef i Hanna poznają wspólnie smak prawdy i kłamstwa, radości i cierpienia. Oto film o 25 milionach fal, hiszpańskim kucharzu (Javier Camara) i gęsi. O miłości, której siła nie zważa na tragiczny los.

„W CISZY”The Quiet (2005) dramat, thriller USA
Główną bohaterką filmu jest głuchoniema nastolatka o imieniu Dot (Camilla Belle), która po śmierci rodziców zamieszkuje z rodzicami chrzestnymi i ich córką - piękną i popularną Niną (Elisha Cuthbert). Z pozoru mogłoby się wydawać, że jest to normalna średniej klasy rodzina, jednak szereg zdarzeń pomału pozwala poznać Dot prawdziwe oblicze nowej rodziny.

„W uchu cisza”(2008) Sweet Nothing in My Ear Dramat obyczajowy USA
Laura (Marlee Matlin) i Dan (Jeff Daniels) Millerowie są najlepszymi przyjaciółmi i tworzą wprost idealne małżeństwo. Ich relacje nieoczekiwanie pogarszają się, gdy jedyny syn Adam (Noah Valencia) w wieku 4 lat traci słuch. Niesłysząca od dzieciństwa Laura potrafi pogodzić się z tragedią, a swoim doświadczeniem chce podzielić się z dzieckiem. Także Dan początkowo sprawia wrażenie bycia gotowym do poradzenia sobie z niełatwą sytuacją. W rzeczywistości nie przestaje wierzyć, iż jedynak odzyska pełną sprawność. Podczas rutynowej wizyty lekarskiej mężczyzna dowiaduje się o nowej metodzie, która stanowi szansę na częściowe przywrócenie chłopcu słuchu. Kiedy podekscytowany opowiada o wszystkim w domu, napotyka na sprzeciw żony i teścia (Ed Waterstreet). Ci wychodzą z założenia, że w życiu Adama nie należy niczego zmieniać i dawać mu złudnej nadziei. Skłóceni małżonkowie będą jednak musieli znaleźć sposób na kompromis, by podjąć decyzję najlepszą dla ich syna.

--

Więcej TUTAJ

Nie spodziewałam się, że jest tak dużo filmów, w których głównymi bohaterami są osoby z wadą narządu słuchu.. no i fabuły różne!

14:42, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Komentarze (2) »
środa, 12 sierpnia 2009

Mało kto wie, że świat Głuchych jest dosłownie Światem Głuchych. Że Głusi w jego obrębie poruszają się, zderzają, i wszędzie ze sobą stykają, opleceni i spleceni ścisle ze sobą.

Zawsze mówimy: "Jaki ten świat mały". To szczególnie dotyczy Głuchych.

Każdy z nas ma znajomych w całej Polsce. I zawsze jest tak (przynajmniej w moim przypadku), że nawet jak nie znam jakiejś Głuchej osoby, to na pewno znam kogoś, kto jest z Tą osobą blisko x:)

Ma to swoje plusy i minusy.

Plusy:

- można nawiązać szybki kontakt ze wszystkimi,

- nie ma problemu z podtrzymywaniem kontaktu,

- można rozmawiać ze wszystkimi, rozwijając swój PJM poprzez oswajanie mimochodem regionalizmów

- dzięki tym kontaktom PJM również się wzbogaca, rozszerza się i utrwala,

- ostrożność przy relacjach międzyludzkich (wiemy, że ktoś kogoś zna, i może polecieć z językiem), zarówno w grupie, jak i sam na sam

- gdzie pójdziesz, impreza, klub dla Głuchych, albo na zawody sportowe - zawsze masz z kim pogadać x:) Toteż nie rozumiem, dlaczego tak wiele osób głuchych nie chce jeździć na imprezy, twierdząc, że byliby tam sami, i się nudzili. Nawet argumentacja, że na niejscu będą znajomi nie pomaga - twierdzą bowiem, że... nie lubią sami jechać na miejce... idiotycznie, prawda? cóż, plemię tak towarzyskie, że aż nie bywa na imprezach, jeśli nikt nie dołączy do nich w drodze pociągiem...

Minusy:

- PLOTKI, które czasem rujnują życie zbytnio wrażliwej osobie,

- strach przed nietypowymi zachowaniami, czy decyzjami, czy poglądami (Nie, nigdy nie wstąpię na MISS, cała Polska będzie się ze mnie śmiać. Nie, nie pójdę na studia, przecież sobie nie poradzę, bo moi znajomi nie poszli na studia itd.),

- brak możliwości zachowania dyskrecji. Nie ma tak naprawdę prawdziwych przyjaciół, którzy zachowają tajemnicę. Gdy jedna taka osoba szepnie jedno zdanie tylko jednej jedynej osobie - nie ma siły, cała Polska się dowie. A nasza mentalność jest taka, że jesteśmy bezpośredni, i wprost powiemy danej osobie "O, to Ty to taka i siaka, taak?"

- płytkie relacje międzyludzkie (mówię o sobie...)

..

jeszcze ten temat będę rozbudowywać:)

16:09, w-swiecie-gluchych , O Głuchych
Link Komentarze (1) »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 7

[Księga gości]

statystyka Serial internetowy dla głuchych ZOBACZYĆ CISZĘ
=\